zo 16 aug 2009

Blue Diamond Riem de Wolff jubileert

door Vanessa Bontje

AMSTERDAM -  Riem de Wolff zit vijftig jaar in het vak en viert dit met een jubileumconcert. „Het is een eerbetoon aan de Blue Diamonds en daarmee aan mijn broer Ruud, die dit helaas niet meer mee kan maken”, vertelt Riem. „Toch voel ik dat hij erbij is. We waren als een Siamese tweeling, deden alles samen. Toen hij in december 2000 overleed, voelde het alsof een deel van me was geamputeerd.”

Negen jaar na de dood van Ruud heeft Riem zijn verdriet een plek kunnen geven.
„Aanvankelijk wilde ik dit jubileum niet eens vieren”, geeft de 66-jarige zanger toe. „Maar ik ben blij dat ik me heb laten overhalen, want wat Ruud en ik muzikaal hebben gedaan, is wat mij betreft cultureel erfgoed.
En daar moet je goed op passen.
Ruud zou niet anders hebben gewild.”

Er gaat geen dag voorbij dat Riem niet aan Ruud denkt. „We waren tieners toen we begonnen met zingen en hebben ruim veertig jaar samen op de bühne gestaan”, vertelt Riem in het Wapen van Rijsenberg, waar de Blue Diamonds in 1959 voor het eerst optraden. „Ruud en ik waren zo in elkaar verstrengeld geraakt door alles wat we samen hebben beleefd. Zijn dood was als een mokerslag voor me.”

Riem, die het woord kanker nog altijd niet in de mond durft te nemen, vervolgt: „De maanden na Ruuds overlijden kon ik niet optreden. Ik wilde niet verder zonder hem. Dat kón ik simpelweg niet. Wíj samen waren de Blue Diamonds, dit kon ik niet alleen.”

Toch moest Riem, voor wie zingen is als ademen, zijn grote angst onder ogen komen. „Ik voelde me zo ellendig, dat ik bij de dokter belandde. Hij zei: ’Weet je wat jij moet doen? Zo snel mogelijk weer gaan zingen. Jij kunt niet zonder’.”

„Hoewel het tegen mijn gevoel indruiste, volgde ik zijn raad op. Met knikkende knieën stond ik kort daarop weer op de bühne. Omdat ik het écht niet in mijn eentje durfde te doen, ik was vooral bang voor de reactie van het publiek om zonder mijn broer door te gaan, vroeg ik mijn zoon Steffen met mij op te treden. Dat heeft hij toen een keer of vijf, zes voor me gedaan. Uiteindelijk hebben we toen zelfs een lp opgenomen: Out of the Blue.”

Nu de tijd een dun vlies op de kerven in Riems ziel heeft gevormd, ligt er opnieuw een muzikale samenwerking tussen vader en zoon in het verschiet. „We treden zaterdag tijdens het jubileumconcert samen op”, haakt zoon Steffen aan. „Dit feest is bedoeld om mijn vader in het zonnetje te zetten. Er komen veel artiesten, onder wie Candy Dulfer, Ernst Jansz, Ria Valk, Bonnie St. Claire, George McCrae en Anneke Grönloh, optreden. En volgend jaar gaan mijn vader en ik samen met elkaar op tournee, omdat het dan precies vijftig jaar geleden is dat Ramona een wereldhit werd.”

Riem straalt: „Ik weet zeker dat Ruud trots zou zijn geweest op Steffen. Omdat Steffen erfelijk is ’belast’, klinken onze stemmen goed bij elkaar. En wat ik nog belangrijker vind, is dat fans de keren dat Steffen en ik samen speelden, heel positief hebben gereageerd op ons tweetjes. Ik had het vreselijk gevonden als ik de indruk zou wekken dat ik Ruud door Steffen had vervangen.” Met zachte stem: „Want dat zou nooit kunnen...”

De 41-jarige muzikant Steffen, die tegenover zijn vader zit, knikt. „Dat zou ik ook helemaal niet willen. Ik ben beslist niet de nieuwe Ruud. De plek van mijn oom is voor altijd de zijne. Ook ik voel hem nog altijd om ons heen. Ik heb groot respect voor hem. Mijn vader brengt tijdens onze toer zijn muzikale bagage mee en ik zal vanuit mijn perspectief de nummers van de Blue Diamonds spelen.”

Steffen vervolgt: „De belangrijkste beweegreden om met mijn vader te gaan optreden, is dat ik hem nu op een heel andere manier leer kennen. Toen ik klein was, en hij de hele wereld over ging om op te treden, heb ik weinig van hem en zijn carrière meegekregen. Maar daar komt verandering in. Mijn vader is bovendien nu nog op een leeftijd dat we dit nog samen kunnen doen.”

Hoe ziet het leven van Riem er na de tournee uit?
„Dan vertrek ik hopelijk definitief naar Singapore. Mijn tweede vrouw Shireen woont daar al een paar jaar wegens gezondheidsproblemen. Na onze toer hoop ik me voorgoed bij haar te kunnen voegen. Ik ben met haar twaalf jaar geleden getrouwd en ondanks dat we elkaar slechts een paar keer per jaar zien, gaat het heel goed tussen ons.”

Kerst

Zijn ogen lichten op: „Eind augustus ga ik weer voor drie maanden naar haar toe. Dan vieren we samen kerst en oud en nieuw. Daarna gaan Steffen en ik aan de slag. Hoe onze toer precies loopt, weet ik nog niet. Het lijkt me fantastisch om zoveel mogelijk landen waar Ruud en ik samen zijn geweest, zoals België, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Spanje, Frankrijk, Mexico, Thailand, Japan en Indonesië, aan te doen.”

Besluit: „Steffen en ik doen de Blue Diamonds op onze eigen manier, maar zeker ook in de geest van Ruud. Want het publiek mist Ruud nog steeds. Dat voel ik heel duidelijk. We zullen hem voor altijd in ere houden.”